Tussen Kerst en Oud en Nieuw werd in Apeldoorn het NK baanwielrennen verreden. Een tak van de wielersport waarbij aerodynamica nauw komt en waarbij elk detail telt. Lonneke Geraerts pakte bij de dames op het onderdeel sprint een bronzen medaille. Een prestatie die meer dan bijzonder is, omdat ze er deze zomer drie maanden uit heeft gelegen na een operatie aan haar schouder en ze het sinds dit seizoen zonder de steun van de Nederlandse ploeg moet doen. Samen met Lonneke duiken we in de details revalidatie, de race van het NK en de toekomst
Blessures en een onvermijdelijke ingreep
Even terug in de tijd, want de carrière van Lonneke wordt gekenmerkt door een reeks aan blessures. In eerste instantie kampte ze met rugpijn, waar ze door een hele deskundige fysio vanaf geholpen is. Daarbij kwam een schouder die geregeld uit de kom schoot. Lonneke: ‘Ik wist eigenlijk al jaren dat ik eraan geopereerd moest worden, maar er stond altijd druk op om te presteren.’ Doordat afgelopen seizoen de talentengroep op Papendal verviel en ze zonder ploeg kwam te zitten, was dit voor haar het moment om toch te opereren. ‘Op de MRI leek het alsof m’n labrum ingescheurd was, maar tijdens de operatie bleek het zelfs volledig afgescheurd te zijn. Die hebben ze weer vastgezet en toen was het een kwestie van herstellen. Van de arts kreeg ze mee dat er negen maanden revalidatie voor stond. ‘Toen dacht ik gelijk: dat is me te lang.’ Lonneke vroeg haar arts of er echt geen manieren waren om eerder terug op de fiets te stappen en dat bleek inderdaad het geval. Eind juli ging ze onder het mes, begin november was ze terug op de baan. Pijnvrij? ‘Ja, soms nog een klein beetje last, maar dat trekt telkens snel weg. Het belemmert me totaal niet meer.’
Van operatie naar startlijst
Een stabiele schouder verder, maar ook drie maanden zonder training. Dat is een aardige trainingsarbeid om weer in te halen. Lonneke: ‘Na de operatie ben ik ook niet gelijk weer de fiets op gegaan. Ik had door het wegvallen van mijn plek in de Nederlandse ploeg het idee van ‘Laat maar eventjes.’’ Toch begon het na een tijdje weer te kriebelen en ze pakte langzaam weer wat training op in de sportschool. Op het moment dat ze groen licht kreeg vanuit de artsen, stapte Lonneke ook de fiets weer op. ‘Toen ben ik weer gaan trainen en heb ik één wedstrijdje meegepakt voor het NK, gewoon om te kijken hoe het niveau zou zijn.’ Want het NK was in eerste instantie niet per se het doel, geeft ze aan. ‘Maar ik merkte dat mijn niveau prima was en ik had toch niks te verliezen.’ En dus stond Lonneke een krappe vijf maanden na haar operatie aan de start van het NK baanwielrennen. ‘Ik had eigenlijk verwacht dat ik voor een vierde plek zou komen, omdat de meiden die samen wereldkampioen zijn ook meededen, dus het was nogal onrealistisch om mezelf daar boven te zetten.’ Maar de werkelijkheid pakte anders uit en Lonneke eindigde als derde, achter Steffie van der Peet en Kimberly Kalee. ‘Omdat ik er blanco in ging, kon ik ook niet falen. Heb een goed niveau te pakken gekregen in zo’n korte tijd trainen.’
Op eigen voorwaarden verder
Een mooie afsluiting van een lang blessurehoofdstuk en een opmaat voor meer in de toekomst. ‘Het zou mooi zijn als ik van hieruit verder kan bouwen.’ Wel heeft Lonneke besloten het op haar eigen manier te doen. ‘Ik ga mijn eigen pad bewandelen en doen waar ik plezier uit haal. Dus als ik een keer in Amsterdam wil trainen, ga ik naar Amsterdam. Hetzelfde geldt voor Alkmaar of Zolder, over de grens in België.’ Ze vertelt hoe deze keuze haar rust heeft gebracht. ‘Vooral in mijn hoofd ben ik rustiger. Het klinkt misschien raar, maar het geeft me iets meer zelfvertrouwen. In de Nederlandse ploeg had ik altijd hele strenge eisen om aan te voldoen, werd er zo vaak getest. En dat soort momenten heb ik nu niet meer.’ Ze beaamt dat het een lastige route is, niet in de laatste plaats omdat ze nu alles zelf moet regelen. ‘Daarom ben ik ook heel blij met de support van Airoman. De overschoenen zitten gewoon supergoed, zijn snel én zien er mooi uit. Dat is ook heel lekker. Ze sluit af; ‘Komend seizoen ga ik zonder verwachtingen in. Heb niets te verliezen en wil gewoon het beste uit mezelf halen!’
Wil je Lonneke (en andere Airoman.cc-rijders) blijven volgen? Volg ons dan op Instagram @airomancyclingclub of lees binnenkort meer op Airoman.cc!