In de serie Mud Mode duiken we de wereld van het veldrijden in. De sport waarin het een uur lang vol gas is, het fietsen afgewisseld wordt met traplopen met de fiets op de schouder en je voeten vastgezogen worden in de blubberige ondergrond. Van modderige bochten en steile afdalingen tot het gevecht om de kopstart; alles komt aan bod.
‘Een goede flow vinden en podium rijden bij de nationale crossen’. Dat is wat Emiel Jansman zei toen we hem aan het begin van dit crossseizoen spraken. Die flow vond hij — en dat podium is ook gelukt, want afgelopen weekend pakte hij bij het NK cyclocross de Nederlandse titel bij niveau 1.
Geen ideale voorbereiding
Ondanks dat zijn goede prestatie niet geheel als een verrassing kwam, had Emiel een voorbereiding die verre van ideaal was. ‘Ik had een beetje een motivatiedipje’, geeft hij aan. ‘Was wat vermoeid en had een aantal keer vervelende opmerkingen op me af gekregen in het veld, waardoor ik me even niet meer op kon laden.’ Het gevolg was dat Emiel een paar weken weinig trainingsuren maakte. En toen hij eindelijk weer vol motivatie zat en er weer vol voor wilde gaan, gooide ziekte roet in het eten.
‘Ik kon pas anderhalve week voor het NK weer een beetje trainen. Heb me die periode ook niet echt aan het schema gehouden, maar echt op gevoel gefietst en naar m’n lichaam geluisterd.’ Iets wat hij naar eigen zeggen best lastig vond, aangezien de motivatie net weer terug was: ‘Ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat ik de hele zomer getraind heb en dat dit niet zomaar weg kon zijn.’
Omstandigheden als extra factor
In aanloop naar het NK was hij dus verre van zeker over zijn eigen niveau. Ook de omstandigheden hielden hem volop bezig. ‘Ik heb de hele week wel zitten kijken wat het weer zou doen. Had het niet erg gevonden als er heel veel modder zou liggen.’ Met de kou van afgelopen week lag het parcours er echter juist snel bij. Iets wat Emiel ook niet erg vond, want ook die omstandigheden liggen hem prima.
Wachten op het juiste moment
Vol motivatie, maar toch ook met wat twijfels, stond Emiel aan de start bij het NK in Huijbergen. ‘Ik had met m’n trainer afgesproken dat ik niet vanaf het begin voluit zou gaan, omdat dat is wat ik normaal altijd doe.’ Mét kopstart (‘Ik wilde de chaos ontwijken.’), maar met daarna inhouden, kwam Emiel uiteindelijk in een groepje van vier man terecht. ‘Ik ben toen achterin dat groepje gaan zitten, ook om te kijken hoe ik me zou voelen.’ Dat gevoel was goed en Emiel kon alle gaatjes die vielen telkens makkelijk dichtrijden. ‘Ik wachtte op het juiste moment om een aanval te doen.’
Dat moment kwam twee rondes voor het einde, toen er iemand onderuit ging en een andere rijder die een stukje vooruit was van fiets wisselde. ‘Toen dacht ik: “dit is mijn moment!”’ Ik ben toen volle bak aangegaan op het rechte stuk bij de finish, waar we wind tegen hadden. Ik had toen al snel een gat van twintig meter — dat was de motivatie om vol door te blijven rijden.’
Binnen een ronde had Emiel dat gat uitgebreid naar een voorsprong van dertig seconden. ‘Ik durfde eigenlijk niet te geloven dat ik zo ver voor lag. Ik wilde alleen maar zorgen dat de voorsprong groter werd, gewoon om zeker te zijn.’
Een moment om nooit te vergeten
Uiteindelijk kwam hij solo over de finish — een moment dat hij niet snel zal vergeten. ‘In eerste instantie dacht ik alleen: “ik heb gewonnen.” Pas daarna kwam het besef dat ik Nederlands kampioen klasse 1 was geworden.’ Iets wat voor hem altijd een droom was geweest en nu werkelijkheid werd.
‘Toen werd ik toch een beetje emotioneel. Mijn ouders waren er ook bij, dus dat was supermooi.’ Ook de huldiging maakte indruk, met de bijbehorende trui, beker en medaille. ‘Het is heel vet dat ik komend seizoen in dat truitje mag rijden bij de klasse 1-koersen.’
Daar moet hij nog even op wachten, want er rest hem nog slechts één koers dit crossseizoen. ‘Dat is aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant kan ik er ook in de zomer in trainen. En in september mag ik hem dan laten zien in de races.’
En zoals altijd reed Emiel zijn race met de aero sokken en handschoenen van Airoman.cc— Every watt counts!
Wil je Emiel (en andere Airoman.cc-rijders) blijven volgen? Volg ons op Instagram @airomancyclingclub of lees binnenkort meer op Airoman.cc!
Kopafbeelding gemaakt door Frank Renia